Over Mathias

Een echte Gentenaar

Dat ik een geboren en getogen Gentenaar ben kan ik niet wegsteken. Als ik met iemand uit een andere stad praat dan zegt men onmiddellijk 'gij komt uit Gent'. Blijkbaar wordt de typisch Gentse tongval met de moedermelk meegegeven. Zelf ben ik er fier op en begrijp ik volkomen de lofzang van de Vlaamse auteur Geert Van Istendael in zijn onvolprezen boek Het Belgisch Labyrinth . "Op Gents ben ik dol. Ik vind het een vertederend ruwe taal, het doet me denken aan een kolensjouwer die een kind wiegt". En zo klinkt het ook.

Mijn eerste typisch Gentse r en g klanken leerde ik op de peutertuin en in de lagere school op de Bollekesschool aan de Neermeerskaai vlakbij de Watersportbaan. Een leuke school met kinderen van alle rangen en standen, van alle nationaliteiten en gezindheden, van kinderen uit de stad en daarbuiten. Met één gemeenschappelijk kenmerk: ons dialect. Later trok ik naar het Koninklijk Lyceum aan de Kortrijksesteenweg voor mijn middelbare studies en dan naar de universiteit voor mijn studies Rechten. Zoals mijn meeste medestudenten gingen we toen op zwier in de cafés en eettenten in de Overpoortstraat, in Klein Turkije en in het kunstencentrum Vooruit, één van mooiste etablissementen van de stad.

Om wat zakgeld te verdienen heb ik tijdens de vakantieperiodes tal van studentenjobs gedaan. Die jobs waren voor mij een ware leerschool. Zo ben ik twee jaar na elkaar als vuilnisman gaan werken bij Ivago. Ik liep er mee achter de 'kar' om er de zwarte en groene containers in te legen, de blauwe vuilniszakken op te halen, de hondenpoep van de trottoirs te kuisen, de straten te vegen en mensen te helpen op het containerpark. Als vuilnisman besef je pas hoe belangrijk een propere stad is en hoeveel mensen zich daar blijkbaar niet van bewust zijn. Zo erger ik me mateloos aan sluikstorters die hun vuil in de publieke ruimte achterlaten.

Tijdens een vakantie werkte ik ook als monitor begeleider (sociaal werker) in 't Leebeekje, de speelpleinwerking in Nieuw Gent voor kinderen van zes tot veertien jaar. Ik organiseerde er spelletjes en sportactiviteiten, we bouwden kampen en zongen er liedjes. Hier werd ik mij bewust van de nood aan speelruimtes voor stadskinderen, vooral in de maanden juli en augustus. Het gaat doorgaans om kinderen uit achtergestelde gezinnen die niet de kans hebben om op reis te gaan. We beseffen al te weinig hoeveel dergelijke speelpleinwerking belangrijk is voor die kinderen.

Gedurende een andere vakantie ging ik aan de slag als keukenhulp en opdiener in de eetzaal van de K12 in het Universitair Ziekenhuis. Daar kwam ik in contact met zieken en hun bezoekers. Voor sommige mensen was het middagmaal hun hoogtepunt van de dag of de week. Maar sommige zieken en ouderen krijgen zelfs nooit bezoek en dat moet afschuwelijk zijn. Ik besef maar al te goed het belang van een degelijke opvang voor onze zieken en bejaarden en zet me af tegen diegenen die ons sociaal systeem zouden willen afbreken.

Tenslotte werkte ik meermaals als garçon (dat is Gents voor een ober) op de stand van de Provincie op de Gentse Jaarbeurs en in het Groot Vleeshuis aan de Groentemarkt. Ook als garçon leer je veel over je stad en je medebewoners. Tijdens de Gentse Feesten bleef ik aan de slag tot drie uur 's nachts om daarna mee te vieren aan het Sint Jacobsplein. Dan pas merk je hoe aantrekkelijk onze stad de voorbije jaren geworden is en hoeveel toeristen met plezier naar onze stad komen om zich te vermaken. Wat ze zo fantastisch vinden is dat er voor de optredens geen toegangsgeld moet betaald worden en dat iedereen, rijk of arm, er zich kan amuseren en uitleven. Dat moeten we zo houden. Tenslotte zijn tevreden toeristen de beste ambassadeurs voor onze stad.

Een van mijn hobby's is sport. Jarenlang voetbalde ik bij KVV Sint Denijs Sport, een heel leuke club die met een bescheiden budget een vaste plaats heeft verworven in tweede provinciale. Daarnaast supporter ik al van kleins af voor de Buffalo's van AA Gent. Inzake sportinfrastructuur mogen we zeker niet klagen. Maar dat is geen reden om bij de pakken te blijven zitten. We moeten Gent verder uitbouwen tot het Vlaamse centrum voor sportinfrastructuur waar zowel beroepssporters als amateurs hun geliefde sport kunnen beoefenen.

Mijn grootste passie is evenwel de politiek. Vijf jaar lang was ik actief binnen het Liberaal Vlaams Studentenverbond(LVSV) en al drie jaar binnen de onafhankelijke liberale denktank Liberales. Regelmatig ga ik naar het Liberaal Archiefom me te verdiepen in de geschriften van klassiek liberale denkers als John Locke, Adam Smith en John Stuart Mill, maar ook in moderne filosofen als John Rawls, Amartya Sen, Fernando Savater en Martha Nussbaum. Vanuit die theorie wil ik een aantal concrete zaken realiseren voor de stad Gent.

Hier vindt u het programma waarmee ik voor het eerste opkwam bij verkiezingen, de Gentse gemeenteraadsverkiezingen in 2006. In elk geval hou ik van het rebelse karakter van de Gentenaars zoals dat prachtig beschreven staat in Het Geuzenboek van Louis Paul Boon .

Gent is de bakermat van het liberalisme met een menselijk gelaat. Hier kennen we bloeiende organisaties als de liberale mutualiteit, de liberale vakbond ACLVB (de enige nationale instelling die haar hoofdzetel heeft aan de Albertlaan in Gent) en het succesvolle Solidariteit voor het Gezin . Die laatste organisatie staat in voor gezins- en bejaardenzorg, poetshulp, oppasdienst, thuisverpleging, kraamzorg, postnatale thuisbegeleiding, kinderopvang, rusthuis en warme maaltijden aan huis. Het liberalisme zal sociaal zijn of niet zijn. Dat was ook de boodschap van voormalige Gentse liberalen als Louis Varlez, Henri Story, Laurent Merchiers, Emile Flamant en Lucienne Herman-Michielsens.

Het is in hun geest dat ik aan politiek wil doen door te streven naar een goed evenwicht tussen vrijheid en rechtvaardigheid, tussen het stimuleren van initiatief en het helpen van de zwakkeren in de samenleving, tussen het recht op zelfbeschikking en het opnemen van verantwoordelijkheid. Het liberalisme is dé progressieve beweging bij uitstek. Dat wil ik vandaag en de komende jaren bewijzen in Gent.

Mathias De Clercq

In de pers

Langere oprit R4 moet botsingen voorkomen
18-10-2014 | Het Nieuwsblad

Verapazbrug kan tegen eind 2017 gerealisee...
07-10-2014 | Het Laatste Nieuws

Vlaams Volksvertegenwoordiger Mathias De C...
11-09-2014 | Het Nieuwsblad


›› Overzicht
Agenda

27
okt
27
okt
28
okt
Stadhuis

In beeld


Nieuwsbrief

Facebook